Saçlarının yalanlarıyla sar gelecekten düşen geçmişten kopamayan hayallerin omuz başlarını..Pürüzsüz ve narin..Tutunamayan hayallerin kayıp..Hep böyle olmalıydı  ya zaten..
Zamansızlığın ortasında çaldığın kapıların acı yüzleriyle karşı karşıya...
Kapı-duvara bıraktı yerini duvarların kapısızlığında..
Geçemiyorsun için(d)e gömüldüğün odalara.. Aynı kısır döngü, aynı ihtimalsizlikler..
Aynı aldatılış / aynı aldanış.. 
'' Sana ve bana dönüşen hayatımın tohumlarını attım''...Çıkarsın şu mekanik sesi biri zihnimden!..
Kapı yok!  Duvar yok!    Hayal yok!   Tohum yok!