Masumiyet penceresinden sarkıtılıyordu hiçbir zaman çekilmeyecek olan fotoğraflar...
Bir kimlik, bir aidiyet mücadelesi.. .
Kadınsı masumiyetlerle erkeksi ellere uzanıyorduk..Ahhh! Ne saçmalık...
Hem erkek hem de kadındık kendi hayatlarımızda ya da hiç biri olamıyorduk...
Issızlığın tam ortasına çadır kurup yerleştirildik...
Geçici sanılıyorduk, göçebe...
Hem öyleydik hem de olamadık...
Ruhumuz yoktu ki mülkümüz olsun...
Anlamsız hayatlar seçiyorduk anlamlı ruhlar bulabilmek için...
Ne çocuk sahibiydik ne de unutulmayan bir çocukluğun...
Herşey savruk düzeninde kimsesiz kalmıştı...
Aidiyet yoktu; teslimiyet de öyle...
Zamanın yitik ruhlarıydık gün ışığıyla kavuşamayan...
Paradokssal karmaşalarla kaçırdık tüm trenleri...
'Geç'tik....Geç kalınmıştık...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder