Dedi ki;
''Dünyada yaratılmış bir tanrıyım ...
Çok savaştım..Çok da yoruldum..
Galibim..Ama hala bir mucizeyim...
İnzivaya çekildim..
De ki;
İyi ol ,iyi olayım.
De ki;
Kötü...Kötüyüm.''


 Kozasına yenik düşmüş tırtılın kelebek heyecanıyla uçuştum...
Ağır aksak ilerleyişin sabrına , kanatlanmanın özlemine ...
Ham'dım...Olacaktım...Gücüm vardı...İnatçıydım ve mağlup...
Bu evrende bir tozdum bilmiyordu.....
 Kozadan kurtuldum.




Dedi ki;
''Kelebekler öldürüldüğüne göre mutlaka gerçek olmalı...''


Dedim ki;
''Kelebek kanatlansa da gerçekliği kozada kaldı...Herkes kendi dünyasının tanrısıdır.''




Anladım ki;

Bazı şeylerin derinliği  de basitliğinde olabilir.